بررسی اثرات تنش خشکی ناشی از پلی اتیلن گلایکول و پیش تیمار نانوکودها بر خصوصیات جوانه زنی چهار رقم گندم بهاره Triticum aestivum L در شرایط کنترل شده

هدف از این تحقیق بررسی تاثیر پیش تیمار نانو کودها بر جوانه زنی و رشد رویشی ارقام مختلف گندم بهاره در تنش خشکی با پلی اتیلن گلایکول (۶۰۰۰ PEG) تحت شرایط کنترل شده بود، این پژوهش به صورت طرح فاکتوریل ۳ عاملی در قالب طرح پایه کاملا تصادفی در سه تکرار با چهار رقم گندم (چمران۲، سیوند، پیشتاز و پارسی) با سه نوع کود مکمل نانو (نانو کود فسفر، نانو کود پتاس و نانو کود میکروالمنت ها) در چهار سطح تنش خشکی با پلی اتیلن گلایکول در پتانسیل های اسمزی مختلف (۰، ۲-، ۴- و ۶ – بار) انجام گرفت که نتایج تجزیه واریانس بدست آمده حاکی از اثر معنی دار تیمارهای مختلف تنش خشکی نسبت به شاهد از نظر خصوصیات جوانه زنی و رشد گیاهچه بود، مقایسه میانگین تیمارها نشان داد با افزایش تنش خشکی اکثر صفات مورد بررسی نسبت به تیمار شاهد کاهش چشمگیری یافت. با این وجود، تیمارهای آزمایشی بر شاخص های قدرت بذر و وزن تر و خشک ساقه چه و ریشه چه معنی دار نبود. در خشکی ۶ – بار فقط جوانه زنی اتفاق افتاد و گیاه وارد مراحل بعدی نشد، بر طبق نتایج بدست آمده رقم پارسی، نانو کود فسفر در تیمار شاهد بالاترین و بهترین تیمار و رقم چمران۲، نانو کود پتاس در خشکی ۶- بار کمترین مقدار را داشت. بنابراین با کاهش پتانسیل آب کلیه مؤلفه های جوانه زنی حتی با وجود پرایم نمودن بذرها با تیمار نانوکودی سیر نزولی داشته است.

به اشتراک‌گذاری این مطلب

بخش نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *